Xωρίς κερματοδέκτη, μέρος 1/2
“Ωχ, να πάρει η ευχή, μα γιατί να μην έχω ένα ακόμα εικοσάρικο; Ε;” Ερωτήματα *περίπου* σαν αυτό, διατυπωμένα περίπου μ’ αυτό τον τρόπο, ακουγόντουσαν σχεδόν καθημερινά την εποχή που τα arcade –γνωστά και σαν ούφο– κατάπιναν το χαρτζιλίκι μας. Μερικές δεκαετίες μετά, αποφασίζουμε να αναβιώσουμε τις παλιές παιχνιδομηχανές και να βγάλουμε το άχτι μας!
Χειμώνας. Φιλοξενώ έναν παιδικό φίλο κι έχουμε λιώσει στο MAME. Είναι μια από εκείνες τις φορές που θυμόμαστε τα παλιά – ή τουλάχιστον προσπαθούμε. Τα κουμπιά του πληκτρολογίου, βλέπετε, δεν αποδίδουν την αίσθηση των παλιών Arcade, που ταΐζαμε με απειραριθμήσιμα κέρματα. Το σημαντικότερο απ’ όλα; Αντέχουν πολύ λιγότερο! Σαν καλός οικοδεσπότης, λοιπόν, αποφασίζω ν’ αναβαθμίσω τη διασκέδασή μας…Διαβάστε όλο το άρθρο στο τεύχος Οκτωβρίου του deltaHacker, τα περιεχόμενα του οποίου είναι -> εδώ <-
Όλες τις πληροφορίες για τις συνδρομές στο deltaHacker, το μοναδικό μηνιαίο περιοδικό με θεματολογία ethical hacking και infosec, θα τις βρείτε -> εδώ <-
Short URL for this post: http://tmblr.co/Zzf2Uy9yoikA
